İnsan hissettiği gibi davranmamalı mı yani?
Merak ettiğinin peşinden gitmemeli mi?
Merakına yenilir, içinden geleni yaparsa insanlar onu anlamaz mı?
Bir taktik oyunu mu her şey?
Doğallık basitlik mi?
Yanlış şeyler mi söylemiş oluyoruz içimizden geldiği gibi davranınca?
Peki ya sırf insanlar bizleri basit görmesinler diye durdurursak kendimizi,
bir yalanı yaşamaya başlamaz mıyız?
Biz biz olamazsak nasıl gerçek duyguları yaşarız?
Sorular var, daha sorulacak çok soru;
yanıtlanamayacak,
ya da çok acıtacak...
